Profesjonalny parkiet w lidze NBA posiada rygorystyczne wymiary wynoszące 94 stopy długości oraz 50 stóp szerokości, co w systemie metrycznym daje dokładnie 28,65 na 15,24 metra. Jest to pole gry większe od europejskich standardów, co bezpośrednio wpływa na dynamikę meczu i spacing. Istotne dla taktyki są także unikalne odległości linii rzutów za trzy punkty, wynoszące 7,24 metra na szczycie oraz 6,71 metra w rogach boiska.
Oficjalne wymiary boiska i wielkość parkietu w NBA
Parkiet w lidze NBA jest największym polem gry spośród wszystkich najważniejszych federacji koszykarskich na świecie. Jego oficjalne wymiary to 94 stopy długości oraz 50 stóp szerokości. W przeliczeniu na system metryczny, który jest standardem w Polsce, daje to dokładnie 28,65 metra długości i 15,24 metra szerokości, co daje łączną powierzchnię 436,63 m²
Precyzja tych wymiarów jest istotna dla zawodników, ponieważ determinuje ilość miejsca do gry z kontry oraz szerokość korytarzy podaniowych. Warto zauważyć, że podane liczby dotyczą pola gry ograniczonego liniami autu (nie wliczając strefy bezpieczeństwa wokół parkietu). Każde profesjonalne boisko w USA musi spełniać te rygorystyczne normy co do centymetra.
Najważniejsze różnice w wymiarach boiska między ligą NBA a FIBA
Choć na pierwszy rzut oka boiska w USA i Europie wyglądają podobnie, różnice w wymiarach są istotne i wpływają na taktykę. Parkiet NBA jest zauważalnie większy od tego, na którym rozgrywane są mecze pod egidą FIBA (np. w polskiej lidze czy na Igrzyskach Olimpijskich).
Najważniejsze różnice w liczbach:
- Długość boiska – NBA to 28,65 m, podczas gdy FIBA stosuje standard równe 28 m. Amerykański parkiet jest więc dłuższy o 65 cm.
- Szerokość boiska – w NBA wynosi 15,24 m, a w Europie 15 m. Daje to dodatkowe 24 cm szerokości, co ma znaczenie przy rzutach z rogu.
- Wpływ na grę – większa powierzchnia w NBA (łącznie o ponad 10 m² więcej) sprzyja grze atletycznej, izolacjom (grze 1 na 1) i tworzy więcej miejsca dla szybkich zawodników (tzw. spacing).
Oznaczenia stref oraz wymiary linii w lidze NBA
Geometria parkietu NBA jest unikalna i zaprojektowana tak, aby maksymalizować widowiskowość gry ofensywnej. Układ linii nie jest przypadkowy – determinuje on strefy, w których obrona musi być najbardziej agresywna, oraz miejsca, z których rzuty są najbardziej opłacalne.
W przeciwieństwie do boisk amatorskich, w NBA każda linia ma swoją ściśle określoną grubość (zazwyczaj 2 cale, czyli ok. 5 cm) i jest malowana w konkretnej relacji do obręczy. Zrozumienie tych odległości pozwala lepiej pojąć, dlaczego gwiazdy NBA oddają rzuty z tak dalekich pozycji.
Linia rzutów za 3 punkty w NBA
Słynny łuk w NBA nie jest idealnym półkolem, co jest jedną z najważniejszych cech tego boiska. Na szczycie (na wprost kosza) linia rzutów za trzy punkty znajduje się w odległości 23 stóp i 9 cali, czyli 7,24 metra od środka obręczy. Jest to dystans o prawie pół metra większy niż w Europie (6,75 m).
Sytuacja zmienia się w rogach boiska (tzw. corner three). Aby zachować miejsce dla zawodnika między linią za 3 punkty a linią autu, łuk przechodzi w linię prostą. W tym miejscu odległość od kosza maleje do 22 stóp, czyli 6,71 metra. Sprawia to, że rzut z rogu jest najkrótszą, a zarazem najbardziej opłacalną trójką w lidze.
Wielkość trumny i odległość linii rzutów wolnych
Strefa podkoszowa, potocznie nazywana trumną lub pomalowanym (the paint), w NBA ma kształt prostokąta. Jego szerokość to 16 stóp (ok. 4,88 metra). Dla porównania, w przepisach FIBA strefa ta jest minimalnie szersza (4,9 m), choć historycznie różnice w kształcie były znacznie większe (dawniej w Europie stosowano kształt trapezu).
Linia rzutów wolnych znajduje się w standardowej odległości 15 stóp od tablicy, co w przeliczeniu daje 4,57 metra. Jest to jeden z niewielu wymiarów, który jest niemal identyczny w obu systemach rozgrywek (różnice wynikają jedynie z minimalnych różnic w sposobie pomiaru i zaokrągleń). Warto pamiętać, że odległość ta mierzona jest od płaszczyzny tablicy, a nie od środka obręczy.
Półkole podkoszowe
Pod samym koszem znajduje się mały łuk, który wyznacza strefę bez szarży (Restricted Area). W NBA jego promień wynosi 4 stopy (ok. 1,22 metra) od środka obręczy.
Jest to strefa istotna dla bezpieczeństwa i widowiskowości – obrońca stojący wewnątrz tego półkola nie może wymusić faulu ofensywnego (szarży) na atakującym, który jest w powietrzu. Wymusza to na obrońcach podejmowanie interwencji wcześniej, co ułatwia dynamiczne wsady na kosz.
Wysokość kosza i wymiary tablicy w NBA
Mimo że boisko w NBA jest większe, sam cel pozostaje na tej samej wysokości, co na każdym profesjonalnym boisku na świecie. To uniwersalna stała w koszykówce, która pozwala graczom łatwiej adaptować się do różnych lig.
Szczegółowe parametry sprzętu w NBA:
- Wysokość obręczy – kosz zawieszony jest dokładnie na wysokości 10 stóp, czyli 3,05 metra nad parkietem.
- Wymiary tablicy – oficjalna tablica w NBA ma rozmiar 72 na 42 cale (ok. 1,83 m szerokości i 1,07 m wysokości).
- Średnica obręczy – standardowe 18 cali (ok. 46 cm), co pozwala na swobodne zmieszczenie dwóch piłek obok siebie (piłka ma średnicę ok. 24 cm).
Dlaczego wymiary boiska w NBA są inne?
Odmienność wymiarów w NBA wynika z niezależnej ewolucji ligi amerykańskiej względem przepisów międzynarodowych. NBA zawsze stawiała na show i promowanie wybitnych atletów. Większe boisko zapewnia graczom o nadludzkich warunkach fizycznych niezbędną przestrzeń do rozpędzania się i manewrowania.
Historia ligi zna również eksperymenty z wymiarami – w latach 90. władze NBA skróciły linię rzutów za 3 punkty do odległości 6,71 m na całym obwodzie, aby zwiększyć liczbę punktów. Szybko jednak wrócono do oryginalnych, większych wymiarów (7,24 m), uznając, że trudniejszy rzut bardziej premiuje wysokie umiejętności techniczne i lepiej rozciąga obronę.